Gazeta Edukacyjna dla refleksyjnych pedagogów

Sobota, 04 lutego 2012 r. 35 dzień roku

                                                                                                                                                Forum | Czat | Kontakt | Partnerzy | Mapa Strony








 
Strona Główna | Bibliografie | Recenzje | Konferencje | O Gazecie Edukacyjnej 
 
centrum konferencyjno widowiskowe Lutnia
 Badania i raporty
 Blogosfera
 Felieton
 Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne proponuje
 Gorący temat
 Impresje Małgorzaty
 Polecamy
 Publikacje
 Relacje praktyków
 Szkoła z pomysłem
 Wydarzenia
 Bibliografie
 Recenzje
 Konferencje
 O Gazecie Edukacyjnej
 Partnerzy
 Inspirujące
Strona Główna > Publikacje > Mentoring w usamodzielnianiu


W latach 2004-2008 na terenie województwa łódzkiego realizowano projekt „Wychowankowie domów dziecka - nowe szanse, lepsze jutro" *) który był częścią programu Inicjatywy Wspólnotowej EQUAL. Odbiorcami tego międzynarodowego projektu byli wychowankowie placówek opiekuńczo - wychowawczych. Był on realizowany przez Partnerstwo na rzecz Rozwoju, którego polskimi uczestnikami byli: Społeczna Wyższa Szkoła Przedsiębiorczości i Zarządzania, Dom Dziecka nr 9 w Łodzi, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej (MOPS) w Łodzi, Signa sp. z.o.o.

 

Głównym celem projektu było wypracowanie modelu usamodzielnienia wychowanków poprzez aktywizację zawodową, a tym samym zwiększenie szans tejże młodzieży na rynku pracy oraz rozwój osobowościowy.

 

By zrealizować cel główny, opracowano kilka modułów działania. W tym artykule przedstawiam idee Biura Mentoringu, które powstało w Łodzi przy Domu Dziecka nr 9. Biuro jest integralną częścią projektu jak również miało zapewnić trwałość pozostałych rezultatów projektu. Idea ta jest niezwykle ważnym a zarazem najbardziej nowatorskim elementem. Skupiła bowiem usamodzielnionych wychowanków domów dziecka zaangażowanych w pracę społeczną na rzecz wychowanków pozostających w placówkach opiekuńczo - wychowawczych.

 

.

W swoim założeniu mentoring „polega na braniu przez starszą lub bardziej doświadczoną osobę młodszej lub mniej doświadczonej osoby pod swoje skrzydła, dobrowolnie oferując radę, wsparcie i zachętę. Osoba starsza - mentor - staje się dla tego komu pomaga, wzorem do naśladowania i wsparciem". W klasycznym rozumieniu mentor to:

1. «doświadczony, mądry doradca, nauczyciel i wychowawca»

2. «ktoś, kto stale poucza innych» w omawianym przypadku mentoringu rówieśniczego mentor to również osoba będąca partnerem.

 

Mentoring rówieśniczy to forma wspierania młodzieży defaworyzowanej, od wielu lat z powodzeniem stosowana w Wielkiej Brytanii. Mentoring jest stałym elementem pracy socjalnej w Fundacji Rainer, lidera partnerstwa realizującego projekt „What Makes the Difference". Dzięki współpracy międzynarodowej i wymianie dobrych praktyk w ramach projektu, możliwe było wykorzystanie wieloletnich doświadczeń partnera brytyjskiego

w dziedzinie Mentoringu i przetestowanie tej formy wsparcia młodzieży na polskim gruncie. Idea Mentoringu zakładała, że osoby usamodzielnione mogą podzielić się swoim doświadczeniem a tym samym przyczynić się do poprawy sytuacji kolegów, którzy się usamodzielniają.

 

Pracę biura Mentoringu rozpoczęto od szerzenia samej idei pomocy rówieśniczej oraz pozyskiwania osób do współpracy. W tym celu uzyskano informację z MOPS

o usamodzielnionych wychowankach. Następnie zaproszono ich na spotkania informacyjne mające na celu przybliżyć im samą idee i koncepcje działania Mentoringu. Po cyklu spotkań wyodrębniła się grupa wychowanków gotowych do pracy mentora. Biuro zapoczątkowało swoja działalność we wrześniu 2005 roku, rozpoczęły się regularne spotkania koordynowane przez osobę współpracującą z Partnerstwem (osoba ta przejęła funkcje Kierownika Biura Mentoringu) i praca koncepcyjna dotycząca funkcjonowania pracy Biura. Po kilku tygodniach pracy pozostali najwytrwalsi - reszcie zabrakło czasu, motywacji jak i chęci doskonalenia własnych umiejętności.

 

Młodzi, pełni zapału ludzie chcieli od razu pomagać innym, a tu się okazało, że najpierw należy przejść odpowiednie szkolenie, stworzyć koncepcję i model pracy, a także mieć pomysł na to jak przyciągnąć młodych ludzi, którzy mają być potencjalnymi odbiorcami ich działań.

 

W styczniu 2006 roku młodzież z Biura Mentoringu miała możliwość rozpoczęcia cyklu szkoleń od wyjazdu do Wielkiej Brytanii gdzie u źródła mogli poznać idee jaką chcą pracować. Młodzi Polacy w Anglii spotkali się z rówieśnikami, uczestniczyli w warsztatach

 

i mieli możliwość zobaczenia jak w praktyce funkcjonuje Mentoring. Wyjazd przerósł oczekiwania wszystkich uczestników, przyjechali do Polski z nową energią, wiedzą

i pomysłami.

 

Procedura działania Biura Mentoringu jest opracowana tak, aby młodzi ludzie mogli poświęcać na nią dowolną ilość czasu w zależności od indywidualnych potrzeb i możliwości, pracując z klientami w terenie jak i również dając możliwość kontaktu w siedzibie Biura.

W pracy biura Mentoringu przyjęto następujące zasady pracy.:

Mentor pomaga wybranej osobie bezpłatnie, podlega w swojej pracy pod koordynatora biura, może współpracować z rodzicami, wychowawcami.

Mentor szanuje prywatność osoby podopiecznego, ma za zadanie pomóc jej

w pokonywaniu codziennych trudności ora jak radzić sobie z problemami.

Mentor współpracuje z koordynatorem biura. Uzyskuje od niego wsparcie, przegaduje

z nim sytuacje i napotkane przez siebie i innych problemy.

Osoby administrujące biuro otrzymują wynagrodzenie.

Biuro otwarte 5 dni w tygodniu.

 

Działania podejmowane przez biuro Mentoringu w oparciu o siłę i zaangażowanie młodych ludzi pokazują, iż w dzisiejszych realiach są również osoby dla których nie liczy się wyłącznie wygoda i własne dobro. Mają ochotę pomagać innym. Jest to o tyle cenne, że osoby mające podobną biografie instytucjonalna dzielą się swoim doświadczeniem z młodszymi kolegami stając się dla nich osobami znaczącymi. Takie pomysły jak działalność Biura Mentoringu powinny być wspierane, gdyż stanowią element dobrej praktyki, która winna być wzmacniana ponad podziałami.

 

Mariusz Obijalski

 

*) Wychowankowie domów dziecka - nowe szanse, lepsze jutro. Raport 2004 - 2008, red. U. Połeć, SWSPiZ, Łódź 2008.