Wielkanoc to dla chrześcijan czas refleksji nad istotą wiary - nad Sacrum Zmartwychwstania. Czy możliwa jest w te dni ucieczka od profanum?

Wiara w magiczną moc życzeń sprawia, że zewsząd płyną podniosłe słowa, których źródłem jest wspomnienie Męki, Ukrzyżowania i Zmartwychwstania. „Niech nadchodzące Dni głębokiego przeżycia Liturgii Paschalnej oraz niezwykłej radości serc opromienionych blaskiem Zmartwychwstania czynią lepszym każdy dzień, napełniają serca miłością ku Bogu i ku ludziom." - napisał rektor Wyższej Szkoły Pedagogicznej, profesor Bogusław Śliwerski.

„Mam nadzieję, że będą one czasem miłości, przebaczenia i pojednania, a czar Wielkiej Nocy na długo zagości w każdym sercu" - życzy pełniąca obowiązki Łódzkiego Kuratora Oświaty pani Wiesława Zewald.

Ale są takie przestrzenie naszego życia publicznego, gdzie nadal króluje profanum codzienności. Ministerstwo Edukacji Narodowej informuje na pierwszym miejscu swego serwisu o spotkaniu Krzysztofa Stanowskiego, Podsekretarza Stanu MEN, z Panią Maud de Boer-Buquicchio, Zastępcą Sekretarza Generalnego Rady Europy, które miało miejsce dniu 10 marca. Czytamy tam: „W trakcie spotkania potwierdził [wiceminister] gotowość Polski do aktywnego udziału w projektach edukacyjnych Rady Europy, w tym w projekcie dotyczącym edukacji obywatelskiej i edukacji o prawach człowieka (EDC/HRE), poinformował o zamierzeniu opublikowania serii czterech poradników opracowanych przez Radę Europy w ramach projektu EDC/HRE, dotyczących demokratycznego zarządzania szkołą, zapewnienia jakości szkolnej edukacji obywatelskiej i przygotowania trenerów w tej dziedzinie. Pan minister wyraził przekonanie, że zarówno te materiały, jak i polska edycja poradnika Rady Europy "Kompas - edukacja o prawach człowieka w pracy z młodzieżą" oraz inne wydawnictwa Rady Europy, będą służyć polskim dyrektorom i nauczycielom oraz pracownikom systemu doskonalenia jako cenna pomoc w ich codziennej pracy. Spodziewane jest także opublikowanie w 2009 r. w języku polskim najnowszego poradnika Rady Europy o prawach człowieka w pracy z dziećmi "Compasito". Potwierdził również - po dwuletniej przerwie - ponowne zaangażowanie się MEN w realizację projektów edukacyjnych w sektorze młodzieży"

Kim jest ten człowiek, który po okresie bohaterskiej obrony polsko-katolickich wartości, jaką prowadziła poprzednia ekipa ministrów Giertycha i Legutki, oddaje polskie dzieci we władanie zdemoralizowanej Europy? To nie lewak, mason ani wstrętny liberał! Krzysztof Stanowski ukończył studia historyczne na Wydziale Nauk Humanistycznych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Był współzałożycielem struktur podziemnej Solidarności, współpracownikiem podziemnych wydawnictw oraz prasy regionalnej i ogólnopolskiej. A ponadto był współtwórcą niezależnego harcerstwa w Polsce. Był pierwszym Naczelnikiem a następnie Sekretarzem Generalnym Związku Hacerstwa Rzeczypospolitej. Czy ta wiadomość ze świata profanum nie może być także znakiem zmartwychwstania właściwie pojętego, najważniejszego przykazania, jakie dał ludzkości Ten Który Zmartwychwstał?

„Przykazanie nowe daję wam, byście się wzajemnie miłowali!"

Ale z tą miłością bliźniego różnie bywa. Zwłaszcza z jej interpretacją. Pan Stefan Kubowicz, przewodniczący Sekcji Krajowej Oświaty i Wychowania NSZZ „Solidarność" skierował do środowiska polskiej oświaty takie oto słowa:

„W czasach programowej walki z wartościami i autorytetami, w czasach prób totalnej demoralizacji człowieka jest - w dniach przygotowań wielkanocnych i przy świątecznym stole - czas i miejsce na zamyślenie: gdzie jestem w przestrzeni między Prawdą a kłamstwem, miedzy światami Dobra i zła, czy ja mam odwagę świadczenia Prawdy i Dobra w wychowawczym i dydaktycznym, trudnym posłaniu do młodych pokoleń Polaków"

Niech słowa te staną się przyczynkiem do naszego, bardzo osobistego rachunku sumienia. Wszak jesteśmy, autorzy i czytelnicy tego portalu, „refleksyjnymi pedagogami"! Gdzie jest nasz świat dobra i prawdy, a gdzie kłamstwa i zła!

Na te świąteczne dni życzę wszystkim P. T. Czytelnikom znalezienia harmonii ducha w tym poplątanym świecie, między sacrum a profanum!

Włodzisław Kuzitowicz