Kiedy zastanawiałam się jak zacząć swoją ocenę projektu edukacji alternatywnej, doszłam do wniosku, że najpierw muszę uporządkować swoją wiedzę na ten temat. Zaczęłam zastanawiać się nad tym, co to w ogóle jest alternatywna pedagogika, czy to tylko szkoły autorskie, czy też inne podejście w szkole publicznej to tematu nauczania.

Zaczęłam od definicji i okazało się, że encyklopedie, słowniki pedagogiczne, socjologiczne, języka polskiego i inne nie dostarczają rozstrzygających czy możliwych do przyjęcia podpowiedzi, wręcz zniechęcają to użycia tego terminu,
gdyż zawężają alternatywę do „wizji".

Zazwyczaj „wizje" umieszczone są pomiędzy terminami „wizerunek" i „ wizjer" i przyjmują techniczne znaczenie przyjęte dla ogółu sygnałów wizyjnych, lub rozumienie „wizji" jako wyobrażenia,, tworu wyobraźni, przywidzenia, majaku.

Odmienną definicję, która starannie odróżnia urojenia od wizji dostarczył Jan Szczepański w swojej pracy pod tytułem „Wizje naszego życia". Autor uważa, że urojenia noszą piętno irrealności, ucieczki jednostki od realnego świata, natomiast wizje mobilizują do działania, stąd doniosłość wizji w życiu jednostek i grup.

Badaniem „szkół autorskich" zajęła się Monika Figiel, która terminem tym określa indywidualne, oparte na wiedzy i doświadczeniu poszukiwania nowych możliwości edukacyjnych, za które to poszukiwania konkretni autorzy, twórcy szkół świadomie podejmują odpowiedzialność.

Autor: Alicja Kowalczyk-Góra

czytaj cały artykuł