Trudności wyboru

Życie to ciągły wybór, bezustannie wymuszający podejmowanie decyzji. Jedni to lubią, inni nie. Jedni mają odwagę, inni nie.

Kiedy ktoś nas chwali, chcielibyśmy się upewnić, że to co mówi jest prawdą „prawdziwą".  Chcemy to sprawdzać z dwóch powodów. Jeden to ten, że nie jesteśmy pewni, czy to za co nas chwali, jest godne pochwały i w naszych oczach, drugi - czy ta osoba ocenia nas bezstronnie.

Kupiłaś sukienkę, podoba cię się, ale... czy się nie mylisz? Pytasz przyjaciółkę - Jak wyglądam? -  Super. O! To zbyt szybka ocena, chyba coś ukrywa. Pytasz przyjaciela: Podobam ci się w tej sukience? - Super! No nie, okłamuje mnie...

Czy to słowa są złe, budzą twoją nieufność, czy ludzie nieodpowiedni, czy po prostu nie wierzysz - ani sobie ani tym ludziom? Takie jedno wydarzenie i już przykład braku zaufania do siebie i przyjaciół. Jak wybierać? Wierzyć bardziej sobie czy innym? Co brać pod uwagę, gdy dokonujemy wyboru?

Z pewnością każdy ma takie obszary swojej decyzyjności, w których porusza się pewnie, łatwo podejmuje decyzje i realizuje wyznaczone zadania, i takie, gdzie każda decyzja to męczarnia. Trudno wtedy osiągnąć zadowolenie. Są decyzje, które podejmujemy szybko, coś wiemy i już. Są sprawy i problemy, które potrzebują dłuższego namysłu, są i takie, których nie umiemy rozwiązać, więc podjęcie decyzji wydaje się prawie niemożliwe.

Życie to ciągły wybór, bezustannie wymuszający podejmowanie decyzji. Jedni to lubią, inni nie. Jedni mają odwagę, inni nie. Jedni mają odpowiednią wiedzę, ułatwiającą to zadanie, inni nie. Od naszych codziennych decyzji, niezależnie kim jesteśmy, jak ważne funkcje sprawujemy, zależy bardzo wiele.

Kiedy mój synek miał 6-7 lat i kiedy bardzo wnikliwie analizowałam nasze rodzinne wydatki, stanęliśmy oboje przed przepięknym pirackim statkiem zbudowanym z klocków lego. To było cudo. Wiedziałam, że mój syn zbudowałby z tych drobinek taką wspaniałość, wiedziałam, że to świetna zabawka, ale jej koszt był oszałamiający. I bardziej do siebie niż do niego zadałam pytanie: No, dobrze, ale chcemy pojechać w góry, na narty... muszę ci kupić nowe narty...co wybrać? On dokonał wyboru: Kupimy narty mamusiu! Odwrócił się od klocków lego i pomaszerował dalej. Nie zastanawiał się długo, bo nartowanie było silniejsze, niż układanie czegoś z klocków lego. Może pomyślał, że z tych, które ma „wyczaruje" podobny statek?

I choć dałam ten przykład aby podkreślić, że od małego jesteśmy zmuszeni do wyborów, to jednocześnie myślę, że często bodźce zewnętrzne, albo nasze priorytety, decydują o wyborze - niekoniecznie racjonalność, czy nasza mądrość.

Czasem, aby ułatwić sobie życie lub zdobyć poparcie dla swoich działań, prosimy kogoś o radę, albo - gdy dotyczy to spraw zawodowych - powołujemy doradcę. Kto jest dobrym doradcą? Ten, kto mówi: Nie to nie tak, czy ten kto nas wzmacnia w naszych sądach? Ci, którzy ciągle negują nasze działania, nie wspierają nas, ci którzy przytakują budzą nieufność. Złoty środek jest trudny do osiągnięcia, ale można go znaleźć. Cenimy rady tych, którzy są do nas podobni, ale mają swoje zdanie, gdy widzą sprawy inaczej.

Niezależnie jednak jak wielu mamy doradców, ile mamy lat, jak wielkie doświadczenie za nami stoi i jaką mamy łatwość podejmowania decyzji, jeśli ktoś powie nam: Zastanów się - zróbmy to!

Małgorzata Cyperling