Gazeta Edukacyjna dla refleksyjnych pedagogów

Czwartek, 02 października 2014 r. 275 dzień roku

                                                                                                                                                Forum | Czat | Kontakt | Partnerzy | Mapa Strony








 
Strona Główna | Bibliografie | Konferencje | Recenzje | O Gazecie Edukacyjnej 
 
centrum konferencyjno widowiskowe Lutnia
 Badania i raporty
 Blogosfera
 Felieton
 Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne proponuje
 Gorący temat
 Polecamy
 Polemiki
 Publikacje
 Szkoła z pomysłem
 Wydarzenia
 Wywiady
 Bibliografie
 Konferencje
 Recenzje
 O Gazecie Edukacyjnej
 Partnerzy
 Inspirujące
Strona Główna > Badania i raporty > Wyniki badania PISA w Polsce


Przedstawiamy wyniki międzynarodowego badania miejętności uczniów PISA 2006 (Programme for International Student Assessment). Jest to już trzeci cykl badań prowadzonych pod auspicjami Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD).

 

 

Głównym celem badania było sprawdzenie, na ile młodzi piętnastoletni ludzie są przygotowani do życia we współczesnym świecie, w którym nauka i technika odgrywają coraz większą rolę, na ile swobodnie poruszają się wśród zagadnień związanych z rozumowaniem, zarówno w naukach przyrodniczych, jak i humanistycznych, czy potrafią odwoływać się do matematykiw rozwiązywaniu codziennych problemów. Ponadto badanie pozwoliło przyjrzeć się postawom kształtowanym w procesie edukacji.

 

W badaniu wzięło udział około 400 000 uczniów z całego świata, którzy reprezentowali ponad 20-milionową populację piętnastolatków. Każdy z uczniów biorących udział w teście wypełniał kwestionariusz z pytaniami na temat szkoły, nauki i opinii związanych z główną dziedziną badań. Zasadniczym narzędziem, stanowiącym podstawę badania umiejętności uczniów, był test kompetencyjny. W Polsce, oprócz piętnastolatków, których wyniki są porównywane międzynarodowo, badaniem objęto także uczniów pierwszej i drugiej klasy szkół pogimnazjalnych.

 

Rzadko w świecie zdarza się, by międzynarodowyprogram badawczy współistniał z krajowym programem reform. Zmiany w oświacie dokonują się w wielu krajach, ale tylko w Polsce podjęto zasadniczą zmianę struktury szkolnictwa, której rezultaty można bezpośrednio badać, wykorzystując pomiar kompetencyjny PISA. Gdy powołany przez OECD komitet DeSeCo (Definition and Selection of Competencies) przygotowywał koncepcję programu PISA, w tym samym czasie w Polsce grono zaangażowanych w oświatę osób szykowało założenia zasadniczych reform. Co ciekawe, można dostrzec pokrewieństwo zamierzeń zarówno polskich reformatorów, jak i grupy ekspertów OECD. W obu środowiskach głównym celem podjętych działań było otwarcie oświaty na impulsy przyszłości. Równie istotna była troska o powszechność oddziaływania oświaty i tendencja do patrzenia na szkołę z perspektywy rezultatów kształcenia, określanych niekiedy jako kapitał wiedzy i umiejętności młodych ludzi, potrzebny im w dalszej edukacji i karierze zawodowej.

 

W 1999 roku ruszyła polska reforma oświatowa, a w programie PISA przeprowadzono pierwsze badania próbne. Gdy rok później odbyło się badanie główne PISA 2000, w Polsce piętnastoletni uczniowie uczęszczali jeszcze do szkół nie objętych zmianami reformy. Był to więc pomiar, który ukazał stan wyjściowy polskich reform i stworzył punkt odniesienia dla następnych badań.

 

Prezentując wyniki badania PISA 2003, podkreślaliśmy, że nie należy na ich podstawie zbyt łatwo wyciągać wniosków na temat rezultatów reformy szkolnictwa. W jednej z dziedzin pomiaru kompetencyjnego, czytaniu i rozumowaniu, wystąpiła wówczas znacząca poprawa, ale wiedzieliśmy zbyt mało o zmianach w pozostałych dziedzinach, by formułować szersze wnioski. Dane pozwalały natomiast na przedstawienie„problemu górnej ćwiartki", czyli najlepszych polskich uczniów, którzy jednak uzyskali relatywnie słabsze wyniki niż analogiczna grupa z innych krajów. W istocie, przez „problem górnej ćwiartki" rozumiemy trudność w rozwijaniu przez polskie szkoły złożonych umiejętności uczniów, niezależnie od poziomu młodzieży objętej kształceniem.

 

W roku 2003 problem ten zarysował się najsilniej w matematyce, ale dotyczył wszystkich badanych dziedzin. Rozwijanie umiejętności samodzielnego myślenia, rozumowania naukowego, modelowania i rozumowania matematycznego, formułowania hipotez, zwięzłego zapisania wniosków, dostrzegania alternatywnych rozwiązań problemu, stanowi piętę achillesową polskiej oświaty. Ten generalny wynik został potwierdzony przez badanie PISA 2006, jednak dopiero dopełnienie dużego cyklu badań PISA w 2009 roku, w którym czytanie i rozumowanie w naukach humanistycznych stanie się ponownie główną dziedziną pomiaru, pozwoli na wysunięcie ugruntowanych wniosków. Mimo koniecznej ostrożności w formułowaniu wniosków, już teraz coraz wyraźniej wyłania się obraz polskiej oświaty widziany z perspektywy oceny efektów pracy szkoły. Widać w nim pozytywne następstwa reformy w jednych dziedzinach i ich brak w innych. Dlatego, przedstawiając wyniki pomiaru PISA 2006, proponujemy debatę zatytułowaną: Syndrom niedokończonej reformy...

wk

 

Cały raport można przeczytać na stronie MEN